Skocz do treści

Rezerwaty przyrody

Bolimowski PK   \   Przyroda

Rezerwat leśny Kopanicha (gm. Skierniewice): utworzony w 1980 roku dla ochrony i zachowania mozaiki wilgotnych i bagiennych lasów liściastych i mieszanych: olsu, łęgu olszowego, boru bagiennego i grądu z wielogatunkowym runem i różnorodnym drzewostanem. Rezerwat położony jest na terenie gminy Skierniewice na powierzchni 43,67 ha. Obejmuje swoim zasięgiem półkoliste obniżenie terenu, stanowiące fragment doliny Rawki. Z uwagi na silnie podmokły, miejscami nawet zabagniony teren i gęstwinę rosnących tam roślin, rezerwat jest raczej niedostępny dla ludzi, dzięki czemu stanowi on cichą i spokojną ostoję dla zwierząt. Spotkać tu można między innymi: bociana czarnego - ptaka bardzo płochliwego, unikającego towarzystwa ludzi, czasami przechadza się tędy łoś, stale bytują całe watahy dzików, sarny, lisy, zające, daniele oraz bardzo rzadko jelenie. W warstwie drzew rezerwatu odnaleźć możemy ponad 200-letnie dęby szypułkowe. Flora rezerwatu licznie reprezentowana jest przez rośliny chronione. Spotkać możemy lilię złotogłów, listerę jajowatą, , storczyka szerokolistnego, kruszczyka szerokolistnego, widłaka jałowcowatego, widłaka goździstego, żurawinę błotną, czy wreszcie bagno zwyczajne, zwane "bagnem na mole". W 1992 roku fragment rezerwatu zniszczony został przez trwający dwa tygodnie pożar. Miejsce dawnego pogorzeliska porasta obecnie brzoza omszona.

Rezerwat leśny Ruda-Chlebacz (gm. Skierniewice): to najmniejszy powierzchniowo rezerwat znajdujący się na terenie Bolimowskiego Parku Krajobrazowego. Zajmuje jedynie 12,42 ha. Został utworzony w 1980 roku. Nazwa rezerwatu jest dwuczłonowa. Pochodzi od wydobywanej tu niegdyś rudy darniowej oraz od "chlibotania" wody w uginającym się, podmokłym, miękkim podłożu rezerwatu. Niegdyś teren ten był stale podmokły i porośnięty olsem. Obecnie na skutek zmiany stosunków wodnych i obniżania się poziomu wód gruntowych, ols przekształcił się w las łęgowy. Rezerwat zajmuje zagłębienie terenu, będące niegdyś starorzeczem przepływającej nieopodal Rawki. W warstwie drzew dominuje olsza, ale zakradają się tu coraz częściej dąb, brzoza oraz wszędobylska sosna zwyczajna i topola osika. W rezerwacie rośnie ok. 170 gatunków roślin. Do najcenniejszych należą: reprezentujące krzewy - kruszyna pospolita i trzmielina zwyczajna oraz rośliny runa leśnego: czartawa drobna, ostrożeń błotny, gwiazdnica długolistna, turzyca darniowa, narecznica błotna i szerokolistna, a także psianka słodkogórz i chmiel zwyczajny - dwie "liany", które malowniczo oplatają pnie rosnących tu drzew i krzewów. Największą ciekawostką przyrodniczą rezerwatu jest występowanie widłaka wrońca - chronionej rośliny górskiej, rzadko występującej w Polsce środkowej.

Rezerwat leśny Puszcza Mariańska (gm. Puszcza Mariańska): utworzony w 1983 roku, zajmuje powierzchnię 132,23 ha i jest największym leśnym rezerwatem na terenie Parku. Utworzony został dla ochrony typowej dla Mazowsza mozaiki lasów liściastych o charakterze naturalnym z licznymi gatunkami roślin chronionych. Florę rezerwatu tworzy ok. 320 gatunków. Wśród najcenniejszych należy wymienić: bluszcz pospolity, dwa gatunki widłaków: goździsty i jałowcowaty, lilię złotogłów, kruszczyka szerokolistnego, roślinę bezzieleniową - gnieźnika leśnego, gatunki górskie - nerecznicę szerokolistną i trzcinnika owłosionego oraz roślinę o błyszczących ciemnozielonych, skórzastych liściach - kopytnika pospolitego. Równie bogaty jest świat zwierząt. Spotkać tu można między innymi kąpiące się w błocie dziki, płochliwe sarny, a spośród drobnej zwierzyny - wiewiórki, jeże, rzęsorka rzeczka, ryjówki - aksamitną i malutką, zaskrońce, padalce, ropuchy i żaby. Spośród ptaków zalatują lub mieszkają tu: sikory, dzięcioły, muchołówki, jastrzębie, czy myszołowy. Wszystko to czyni rezerwat ciekawym i urokliwym o każdej porze roku.

Rezerwat łąkowo-torfowiskowy Polana Siwica (gm. Nieborów): jest najmłodszym spośród rezerwatów Parku. Utworzony w 1998 roku, znajduje się na terenie największej Polany Puszczy Bolimowskiej, o tej samej nazwie. Zajmuje podmokłe łąki, pastwiska, jeziorka potorfowe oraz fragmenty terenów leśnych na obrzeżach Polany. Nazwa Siwica pochodzi od porannych i wieczornych siwych i srebrnych mgieł unoszących się nad mokradłami. Powierzchnia rezerwatu to 68,55 ha. Celem jego utworzenia jest zachowanie i ochrona największej śródleśnej Polany Puszczy Bolimowskiej wraz z całą różnorodnością jej zbiorowisk łąkowych i torfowiskowych. Jest to teren bardzo podmokły, niebezpieczny i niedostępny dla człowieka. Rezerwat objęty jest zakazem wstępu. Można go zwiedzać wyłącznie w towarzystwie pracownika Nadleśnictwa Skierniewice, bądź Dyrekcji Bolimowskiego Parku Krajobrazowego. Florę rezerwatu stanowi ponad 220 gatunków roślin. Do najcenniejszych należą: starodub łąkowy - gatunek wymieniony w II załączniku Dyrektywy Siedliskowej, goździk pyszny, goryczka wąskolistna, nasięźrzał pospolity oraz różne gatunki storczyków. Teren ten szczególnie upodobała sobie zwierzyna. Spośród ptaków wodno-błotnych lęgną się tu gęś gęgawa, derkacz, łąbędź niemy, bąk, bekas kszyk, czapla siwa. Na przelotach Polanę odwiedzają dzikie gęsi i żurawie. Ssaki reprezentują: sarny, przechadzające się dumnie łosie i watahy dzików. Z płazów i gadów na Siwicy mieszka kilka gatunków żab, zaskrońce, żmije zygzakowate oraz jaszczurki zwinki. Bogato reprezentowany jest świat owadów, wśród których spotkać możemy gatunki ważek, muchówek czy szarańczaków.

Rezerwat wodno-krajobrazowy Rawka: to największy powierzchniowo i zarazem najciekawszy spośród wszystkich 5 rezerwatów Bolimowskiego Parku Krajobrazowego. Znajduje się na terenie dwóch województw: mazowieckiego i łódzkiego. Obejmuje koryto rzeki na całej długości (ok. 100 km), starorzecza, dolne odcinki dopływów Rawki oraz 10-metrowy pas brzegu po obydwu stronach rzeki - w sumie 486,01 ha. Utworzony został w 1983 roku. W granicach Bolimowskiego Parku Krajobrazowego znajduje się niemal połowa powierzchni rezerwatu - ok. 40-kilometrowy odcinek rzeki. Spotkać tu można chociażby pięknie ubarwionego zimorodka, szybującego bielika czy orlika krzykliwego, przechadzające się doliną żurawie i czaple, a przy odrobinie szczęścia usłyszeć także donośny głos derkacza czy bekasa kszyka. Z przedstawicieli ssaków wymienić warto: rzęsorka rzeczka, bobra europejskiego, wydrę.

Łódzkie promuje